ronja en het medium

statue

Ronja en het medium. Ronja was een flinke dame. Groot in omvang maar ook een sterke persoonlijkheid. Zowel fysiek alsook lichamelijk. Groot, robuust, ze leek wel een boerendochter als je haar zag. Ze werkte haar in de fabriek waar ze een vaste baan had. Er was maar een probleem. Ronja werd niet gehoord. Niet door haar familie, haar gezin, maar ook niet door vriendinnen, en op het werk door haar collega’s. Het leek wel of het voorbestemd was, dat niemand haar zag staan en naar haar luisterde. Terwijl ze er mocht zijn en ook erg flink was. Je moest haar wel zien zou je zeggen. De realiteit was anders en langzaamaan begon ze zich af te vragen hoe dit nu eigenlijk kwam. Het was een beetje, story of her life. Het verhaal van haar leven. Dien ten gevolge begon Ronja haar emoties voor zich te houden en ze begon te eten. Van weersomstuit werd ze nog dikker. Tot ze op een bepaald moment een ongeluk kreeg op het werk. Hormonale spiegelingen volgden en haar gewrichten begonnen pijn te doen. Niemand begreep echt wat er aan de hand was, en iedereen schoof het op het ongeval dat kortgeleden had plaatsgevonden. Op zich had dat ongeval iedereen ook al verbaasd want als iemand ooit voorzichtig was geweest dan was het Ronja wel. En nog steeds bleef Ronja eten. Steeds vaker gebeurde het dat ze ‘s morgens het bed niet meer uit kwam en gewoon maar bleef liggen. Ze werd depressief en haar gewicht bleef maar toenemen. Ronja begreep er niets van. Toch weigerde ze ook er iets aan te doen waardoor haar gewrichten ook pijnlijker werden. Steeds moeizamer stond ze op en steeds meer pijn was haar deel. Tot ze op een dag naar de dokter ging, omdat haar moeder het niet meer aan kon zien. Hij begreep onmiddellijk dat ze depressief was. Met antidepressiva gewapend en een advies naar een psycholoog te gaan keerde ze huiswaarts. De moeder van Ronja keek het geheel met lede ogen aan. Op een dag besloot ze naar een paragnost te bellen. Erna was haar naam. Erna voelde in op Ronja en wist moeder te vertellen dat Ronja niet naar haar geest had geluisterd. Haar paranormale gaven vertelden haar dat Ronja zich moest openen of leren openen voor haar eigen intuïtie, wijsheid en geest. Ronja’s moeder kreeg tips over hoe Ronja zich kon leren afstemmen op haar geest en hoe belangrijk het was dat ze hier wel naar zou luisteren. Ook vertelde ze dat Ronja haar gewicht op peil kon krijgen wanneer ze hierna luisteren. En dat op die manier er weer vermindering van gewrichtspijn zou kunnen komen. Erna liet Ronjas moeder zien welke verbinding er bestond tussen lichaam, geest en ziel en hoe deze verbinding in de geestelijke wereld tot stand gekomen was. Hoe haar engelen haar wezen op het ongeluk en hoe zij geprobeerd hadden deze te voorkomen. Ronja zou nu hard aan het werk moeten gaan met zichzelf en wel moeten luisteren want als ze dat niet ging doen zou het niet zo goed kunnen aflopen allemaal. Ronjas moeder wist genoeg. Nadat Erna nog wat energie gestuurd had en een paar goede wensen had uitgesproken plus de belofte een kaarsje te branden hing de moeder van Ronja op.

Meteen ging ze naar Ronja en lichtte haar in over het gesprek. Ronja hoorde haar eigen ziel en geest niet, maar wat haar moeder daar vertelde dat begreep ze wel. Ze besloot korte metten te maken met haar slechte eetgewoonten en vroeg de engelen om hulp. Deze leidden haar naar de plaatselijke sportschool waar ze met de juiste begeleiding vele kilo’s afviel. Ronja werd een mooie vrouw om te zien al was ze nog steeds grof gebouwd. Ze bleef sporten waardoor menigeen haar nakeek. Ze voelde wat het was om gezien te worden en gewaardeerd. Ze luisterde voor het eerst in haar leven naar haar lichaam. Daardoor verdween ook haar depressie en langzamerhand herstelde ze zich. Ronja’s moeder belde Brigitte nogmaals en bedankte haar voor al haar inzichten. Beknopt vertelde ze de goede resultaten. Brigitte adviseerde dit keer om eens uit te kijken naar een andere baan, een die beter paste bij het leven dat Ronja nu leidde. Ook vertelde Brigitte dat Ronja binnenkort een vriend zou krijgen via haar nieuwe werk. Haar gidsen vertelden haar dat net als de kaarten even later de bevestiging gaven. Ronja’s moeder was blij met dit nieuws maar vond het wel lastig te geloven. Niet omdat Ronja niet mooi was maar omdat het zoveel goed nieuws was in een keer. Toch gebeurde hetgeen Brigitte zei binnen een paar weken nadat Ronja een andere baan had gekregen. Ze kreeg inderdaad een vriend. Een die net zo in het leven stond als zij, die veel van haar ging houden en die haar accepteerde zoals ze was. Ronja had, dankzij haar moeder en de handvaten van Brigitte haar leven radicaal omgegooid.